bakker verbree

de grondlegger : adrianus verbree

Adrianus Verbree geboren in 1866 te Benschop leert zijn vrouw, Aaltje Verspuij uit Giesser Oudkerk kennen, het stel trouwt in 1893 in Giessendam en vestigt zich in Papendrecht, waar Adrianus in de Veerstoep een bakkerij begint, het paar krijgt 2 kinderen, die beide in Papendrecht geboren worden, in 1901 wordt dochter Josina geboren en in 1905 zoon Govert. 

 

Adrianus was al een tijdje bezig in de Veerstoep, en vond dat hij daar niet lekker zat, de concurentie was moordend, bakker van Asperen zat in het Westeind, bakker Visser zat daar een paar huizen vandaan en bakker Boer verhuisde van het Oosteind naar het Oude Veer, 4 bakkers op nog geen 100 meter van elkaar, Adrianus slim als hij was, dacht wegwezen hier en deed zijn bakkerij over aan van Gend.

Adrianus, niet op zijn achterhoofd gevallen natuurlijk, haalde vervolgens een meesterzet uit, hij huurde het pand Vissersbuurt 98, en begon daar een bakkerij, de Vissersbuurt wat heb je daar nu te zoeken ?  Adrianus had dat al lang gezien, de laatste bakker in de Kerkbuurt was Hardam die net naast de grote kerk zijn winkel had, vervolgens was Verkerk die de bakkerij van Boer ver op het Oosteind over genomen had, de volgende bakker die je tegen kwam, Adrianus ging daar precies tussen in zitten, en ging op kleine schaal ook kruidenierswaren verkopen, goed gezien allemaal, hij had een braak liggend stuk dijk van de Kerkbuurt tot achteraan het Oosteind om zijn brood te verkopen, daar komt nog bij dat hij recht tegenover de scheepswerf van te Veldhuis, waar in de toptijd zo'n 300 man werkte, en echt niet allemaal brood van huis meekregen, zijn bakkerij en winkel had.

in 1916 krijgt hij een klant in zijn winkel die hij 2 ons witte suiker verkocht tegen een prijs van 45 cent per halve kilo, terwijl de door de regering vastgestelde maximumprijs 27 cent per halve kilo was, de koper bleek een controleur van de distributiewet te zijn, Adrianus kreeg dus een proces verbaal aan zijn broek, voor de rechtbank verklaarde hij, dat de verkochte suiker, garneersuiker was en geen gewone suiker, en die valt niet onder de bepaling van de maximumprijzen, Adrianus kwam met de schrik vrij, er volgde geen boete.

in 1921 wordt Adrianus verplicht om bij de gemeente een vergunning aan te vragen om tussen 8 uur des namiddags en 6 uur voormiddags werkzaamheden te mogen verrichten in zijn bakkerij, de zogenaamde bakkersnachtarbeid-regeling, hier kon natuurlijk bezwaar tegen gemaakt worden, zijn buren deden dat niet, want Verbree had zijn bakkerij in het onderhuis waar de oven dag en nacht brandde, het hele blok huizen werd hier door verwarmd, het scheelde ze gewoon een paar mud kolen per jaar.

in 1928 besluit Adrianus zijn bakkerij over te doen aan zoon Govert, die al een tijdje bij zijn vader knecht was, Adrianus verhuisd naar een woning iets verder in de Vissersbuurt, hij overlijdt in 1947.

 

de opvolger : govert verbree

zoals het zo vaak gaat in de gezinnen van de middenstanders, ging het bedrijf van vader op zoon, Govert geboren in 1905 was natuurlijk de beoogde opvolger, zijn zus die 4 jaar ouder was had geen trek in het bakkers bestaan.

na het voldoen van de leerplicht komt Govert bij zijn vader te werken, hij wordt gewoon op pad gestuurd met de hondekar, en met de opmerking : ga maar verkopen, nu hij kan er wat van, de hondekar was al gauw te klein, er volgden steeds grotere vervoersmiddelen, zijn bezorgwijk werd ook steeds groter, hij had het gewoon goed voor elkaar.

Govert trouwt in 1928 met Adriana Margretha Troost, en neemt in datzelfde jaar de bakkerij over, het stel krijgt 7 kinderen, geboren tussen 1930 en 1949, Govert moet gedacht hebben, leuk een groot gezin en makkelijk voor later, want als je als kind van een middenstander boven de keukentafel uitkwam , mocht je mee helpen, in het begin leuk natuurlijk, je was zo trots als een pauw, je mocht immers grote mensen werk doen, op een wat latere leeftijd werd het vervelend, je vrienden en vriendinnen gingen spelen en jij moest klusjes doen, het woord mocht was opeens veranderd in moest, als je wat mondiger werd, vroeg je wat heb ik verdiend ?  als die ouwe dan een goede week had gedraaid, kreeg je wel eens wat, maar meestal was het, nee,  met de opmerking erachter je betaald toch ook geen kostgeld, zo ging dat vroeger nu eenmaal, reken maar dat ze bij Verbree allemaal hun steentje hebben bij gedragen.

in 1930 krijgen Govert en zijn vrouw te maken met een oplichter, lekker allemaal, pas getrouwd, net voor jezelf begonnen, en een kleine van een paar maanden over de vloer dat schiet niet op, Govert was er snel bij, en schakelde de marechaussee in, die toen in Papendrecht liep , het bleek om de Dortenaar P.D. te gaan, die ze voordat hij de pont opging al te pakken hadden, en bij de fouillering de spullen door oplichting verkregen nog in zijn bezit had, en die aan Govert terug gegeven werden.

in 1932 schaft Govert een deegkneed machine aan, want het werd hem allemaal een beetje te veel om dat met de hand te blijven doen, hij vroeg bij het gemeentebestuur een hinderwet vergunning aan, en krijgt deze, al was de machine volgens zijn kinderen op het Nanegat nog te horen, zo'n herrie maakte dat ding, zo tussen neus en lippen door behaald hij in een 2 jarige cursus ook zijn E.H.B.O. diploma.

1935 wordt een belangrijk jaar voor Govert, hij krijgt de kans om het pand dat hij huurde te kopen, het hele blok inclusief de huisjes achter Verbree kwamen in een openbare verkoping, die meestal het gevolg is bij het overlijden van de eigenaar, zo'n veiling wordt door een notaris gehouden, en bestaat uit 2 delen, namelijk de opbod en het afslag deel, er was voor de Vissersbuurt 98 een bedrag van 1600 gulden geboden door L Blokland, Govert mijnde op 450 gulden hoger af, hij wilde het pand graag hebben, en werd zodoende eigenaar van Vissersbuurt 98 voor 2050 gulden, toen een hoop geld, tegenwoordig een maandsalaris, de continuiteit van zijn bakkerij en prive leven waren veilig gesteld.

verbree na de oorlogsjaren

Govert komt de oorlogsjaren ongeschonden door, zijn bakkerij en winkel blijven gewoon open, na de oorlog zet hij er vaart achter, zijn vrouw doet naast de huishouding ook het winkeltje, zelf zit hij altijd op de dijk, zijn kinderen springen bij waar nodig is,

het is opvallend dat geen van zijn kinderen, inmiddels 70 ers, enig idee hebben hoeveel broden hij per week maakte en verkocht, tegenwoordig heb je aan 2 broden per week genoeg, vroeger had je 2 broden per dag als het niet meer was nodig, met al die grote gezinnen die er toen waren, reken maar dat hij er veel verkocht heeft, echt bakfietsen vol.  hij pakte dat slim aan natuurlijk, alles wat hij nodig had kocht hij in Papendrecht, er werd een nieuwe oven gebouwd door Bogenda uit Papendrecht, had hij de familie van Gend als klant, zijn broodmanden kocht hij bij van Hofwegen uit Papendrecht, een gezin met 22 kinderen, ja als je die tot klant hebt tikt dat lekker door, slim als hij was, hij hield er rekening mee.

net zoals de andere bakkers in het dorp, had Govert zijn specialiteiten, bij hem waren dat de kokosmakronen en de tompoucen, met de laatste haalde hij begin jaren 50 een stunt uit, hij vertrok op een koninginnedag met een bakfiets vol tompoucen richting het dorp, iedereen verklaarde hem voor gek, wat moet je daar nu mee ? komt hij aan het eind van de middag terug bakfiets met tompoucen helemaal leeg verkocht., als ik tegenwoordig in de supermarkt loopt is het rond koninginnedag, tegenwoordig koningsdag, altijd tompoucen-oorlog je wordt er mee dood gegooid, dan denk ik bij mezelf, Govert je bent toen toch wat begonnen, 60 jaar later doen ze je nog na.

eind jaren 50, wordt het allemaal wat moeilijker, Papendrecht wordt steeds groter, de klanten komen verder uit elkaar te zitten, de gezinnen worden kleiner en eten minder brood, de concurentie wordt groter, supers die brood gaan verkopen, de broodverkoop daalt zienderogen, Govert inmiddels de 50 al ruim gepasseerd besluit te stoppen, hij sluit de bakkerij en treed in dienst bij bakkerij Vogel in Oud Alblas, die zo'n vakman natuurlijk nog best konden gebruiken, hij blijft hier werken tot zijn A.O.W.

 

met dank aan de familie Verbree.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

24.05 | 21:14

Was een blok van 4 huizen, het vierde huis staat er niet op

...
09.05 | 13:24

Tussen Kees Huijzer en Jan Lansink zit Jaap van der Mijl

...
07.05 | 19:38

Leuk om dit te lezen, ik heb altijd gedacht dat mijn opa op het Oude Veer 7 woonde maar blijkbaar is hij in Het Bosch begonnen !

...
01.05 | 09:21

later werden er ook autos bespoten door mijn pa tot hij en mijn vader apart gin en en mijn vader ging toen bij van Asperen auto's spuiten die één man was

...
Je vindt deze pagina leuk