boer pullen

boer pullen van het oude veer

wat deed boer pullen eigenlijk op het oude veer, vroeger de drukste winkelstraat van papendrecht met allemaal van die leuke winkeltjes, een dokterswoning, een burgermeester die op de hoek woonde, daar zoek je toch geen boerderij tussen, hij stond er wel, al was het aan de voorzijde bijna niet te zien dat het een boerderij was, er hebben vroeger wel meer boerderijen op het oude veer gestaan, zo was het pand van bakker slaapcomford rond 1910 gewoon een boerderij van c bezemer.

papendrecht was natuurlijk een boerendorp, als je vroeger als papendrechter in dordt liep, werd er achter je rug om gefluisterd, kijk daar heb je weer zo'n boer, ze zagen dat natuurlijk gelijk, een papendrechter liep immers op klompen, terwijl ze in dordt de schoen al hadden uitgevonden, maar ze hadden natuurlijk wel een beetje gelijk, papendrecht was een dijkdorp  met de nodige huizen en bijna evenveel boerderijen, als je op de dijk stond, en je keek de polder in zag je niets anders dan weiland, en daar hoort vee op.

met de groei van papendrecht, zag je het aantal boeren minder worden, hun land werd gewoon onteigend, ik heb eens een keer een stukje gelezen, dat ze 1 gulden per vierkante meter kregen voor hun grond, eigenlijk te gek voor woorden omdat diezelfde grond later voor het 100 voudige of meer verkocht werd aan een projectontwikkelaar, de boeren konden hier niets aan doen, een gerechtelijke procedure opstarten was bij voorbaat al kansloos, het is begrijpelijk dat enkele boerenzonen het elders gingen zoeken, met name canada was populair, en neem van mij aan dat er daar veel oud papendrechters  zitten.

boer pullen was een van de laatste boeren die het onderspit moest delven, het was ook haast geen doen meer voor hem, met een boerderij op het oude veer en zijn weilanden ver over de tiendweg, een boerenknecht was inmiddels een uitgestorven beroep, dus hij moest alles zelf doen met zijn gezin.

altijd behulpzaam

boer pullen verkocht ook nog weleens wat, als je melk nodig had, ging je naar hem toe, kreeg je tenminste goede melk, en niet zoals de melkboeren bij het uitventen deden, een plons water erdoor, ik heb de nodige rechtbankverslagen gelezen, dat dit gebeurde uiteraard volgde er een boete. pullen deed hier niet aan mee, een heel enkele keer verkocht hij weleens biest. al gaf hij dat natuurlijk liever aan zijn kalfjes.

in de toptijd stonden er gewoon 20 melkbussen op het oude veer, die dan door besemer en later  v d geer de melktransporteurs opgehaald werden, om ze bij de d.m.i. in het kromhout te dordrecht, of bij de graafstroom in bleskensgraaf te brengen. reken maar dat het een plons melk was, want er ging 50 liter in zo'n bus.

als je vroeger hooi nodig had om je konijnenhok te verschonen, liep je gewoon naar boer pullen, als je dan vroeg, hoeveel kost het, was het wegwezen joh, oude klompen van hem waren ook populair, want daar kon je wat mee, je maakte er gewoon een zeilbootje van, stukje hout erin voor de mast, je moeder had wel ergens een oud laken liggen, daar knipte je een stuk uit voor een zeil. en ging er mee de rivier op, uiteraard met een stuk vliegertouw eraan, anders zag je die klomp niet meer terug.  als je eens wat mest voor je tuin nodig had, was het schep maar op, er ligt genoeg, pullen was gewoon een hele aardige boer, die nergens moeilijk over deed en altijd behulpzaam was, zo heb ik hem eens achter een koe van slager pullen  aan zien rennen, het beest zag het even niet zitten om geslacht te worden, en brak los zo het oude veer op, voor de mensen die daar liepen was het wegwezen, ze doken gauw een winkel in, boer pullen er op een gegeven moment achteraan, rennend op zijn klompen, moesten wij eens proberen, dan liep je een week erna nog met blauwe teennagels en kapotte achillespezen, maar hij kon dat gewoon, voordat de koe bij bakker broekema was, had hij hem al te pakken, en bracht hem gewoon terug, net of er niets gebeurt was.

zo tussen neus en lippen door had hij ook nog 5 prachtige dochters en 2 zonen geproduceerd, waarvan 1 dubbeldooier, op het oude veer had gerrit punt de drogist de 3 jongste dochters de bijnaam gegeven van : KWIK KWEK en KWAK, ze waren best wel luidruchtig natuurlijk, maar het was meer de loopstijl  die ze vroeger op 3 jarige leeftijd hadden, die hen die bijnaam bezorgde, ze mochten vroeger natuurlijk wel eens een boodschap halen bij bakker boer, dit was 100 meter verder, en aan dezelfde kant van het oude veer, dus kwaad kon het niet, kwamen ze aangelopen achter elkaar in een rijtje, met die korte pootjes in zo'n soort waggel-gangetje, het was uniek om te zien.

en boer pullen, de stille werd hij genoemd,  .......... hij keek er naar en genoot.

 

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Pia Brouwer-Pullen. | Antwoord 03.05.2017 11.16

Hartelijk dank voor dit prachtige bericht van mijn vader,ik ben de oudste dochter uit het gezin, en herken heel veel van uw verhalen.pla.

Gerda Pullen | Antwoord 01.05.2017 13.03

Een super mooi en geweldig verhaal over mijn vader

Arie van de Graaf | Antwoord 30.04.2017 19.26

En mijn opa . Ik ging als kleine jongen altijd helpen op de boerderij en ging ook mee om de schillen op te halen bij diverse mensen in Papendrecht.

Gerda Pullen 01.05.2017 13.05

Ja dat weet ik nog wel hoor Arie en ook dat je een ketelpakje aan had, dat stond je geweldig !!!!!

Nelly bezemer | Antwoord 21.04.2017 22.54

Wat een leuk verhaal weer bram

Nel Pullen | Antwoord 17.04.2017 18.06

Super leuk, want Gerrit Pullen is mijn vader

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

17.12 | 18:31

Ik ben willie de jager bij onbekent

...
14.11 | 13:30

En dan heeeeel soms mochten we een (rubberen) smurfpopje kopen. Die stonden in de boekwinkel(?) Die waren relatief duur, minder educatief dan Okki, maar suuuper

...
14.11 | 13:25

Elke paar weken als we wat gespaard hadden, gingen we naar de boekwinkel (begane grond) en kochten we een boekje van Okki. Die trip met z'n drieën op de fiets!

...
13.11 | 13:50

aard voor een Fleischmann racebaan en mijn broertje kreeg houten blokken van 'Matador'. Een magisch moment (en naam) in mijn leven: RIETVELD

...
Je vindt deze pagina leuk