drogisterij punt

drogisterij punt aan het oude veer nr 5

ook al zo'n bedrijfje wat van vader op zoon ging, het ontstond rond 1900, in 1920 nam gerrit de winkel van zijn vader over, en ging steeds meer producten verkopen, met name de groene zeep was zeer populair, hij liet dat in vaten binnenkomen en schepte het vervolgens in kleine porties uit, goede verdienste natuurlijk want de handel ging 3 keer over de kop, maar als hij hiermee bezig was kon je beter niet in het onderhuis komen, het leek er wel een glijbaan, met amoniak eigenlijk zo'n zelfde verhaal al deed hij dit buiten op het erf, het hele oude veer stonk er naar.

eind jaren 30 ging hij zich wat meer specialiseren in de luxere artikelen, zoals eau de cologne, naast het sunlight zeep kwamen er wat andere soorten bij, hij begon met de verkoop van drop, hij schafte een personenweegschaal aan, die overigens in het begin een grote rel is geweest, wat was het geval : gerrit had een advertentie laten zetten, laat u bij ons wegen, en u krijgt GRATIS een weegkaartje, vervolgens bracht hij de mensen 5 cent in rekening voor het wegen, terwijl iedereen dacht dat het gratis was, nee de mensen hadden de advertentie gewoon niet goed gelezen, alleen het kaartje was gratis.

rond die tijd is ook zijn bijnaam ontstaan,van gerrit de gaper,  gerrit had een hele mooie herdershond, maar ja dat beest moest wel eens uitgelaten worden, liep hij over de dijk, dan was het : kijk daar heb je gerrit en flip (zo heette de hond), de gaper, gerrit vond het niet erg dat hijzelf zo genoemd werd, dat had hij zelf gedaan door het uithangbord met drogisterij de gaper op te hangen, maar dat zijn hond ook zo genoemd werd,vond hij verschrikkelijk het beest kon er natuurlijk niets aan doen, gerrit had  een hekel aan die bijnaam,die zijn hond kreeg en liet het reclamebord drogisterij de gaper vervangen door een ander bord, probleem opgelost ? nee natuurlijk niet, eens een bijnaam is altijd een bijnaam.

in de jaren 60 kwam zoon leen in het bedrijf, er volgde flinke uitbreidingen, het pand oude veer 7 werd gekocht van metselaar v d linden, en werd bij de winkel getrokken, leen ging de grote bedrijven af met verbandkisten, en schoonmaakmiddelen, hij had er hele grote klanten bij, ook buiten papendrecht, bij zo'n bedrijf als de kabelfabriek leverde hij gewoon 50 verbandtrommels of 100 bezems in 1 keer.

met het ouder worden van zijn moeder ging ook de loop een beetje uit de winkel, leen was geen man om achter de toonbank te staan, er was een flinke concurentie, drogist huibrechts was op het winkelcentrum de meent begonnen, leen heeft na het overlijden van zijn moeder het pand verkocht aan riske, en is zelf, samen met zijn zoon gert een cafe in belgie begonnen.