jol de jong tandarts

de eerste tandarts in papendrecht

wat was hij nu eigenlijk, een tandarts of een middenstander, ik heb eens een keer een opmerking gehoord, het is gewoon een middenstander, ook dit is handel, hij heeft alleen wat langer door geleerd als wij.

jol de jong had een praktijk in dordrecht op de hoek van de vrieseweg en de ferdinand bolsingel, een prachtig pand met aan 1 kant woonruimte en de andere kant praktijkruimte ( zie foto ) maar ja als beginnnend tandarts en dan zo'n pand, daar moest echt voor gewerkt worden, vandaar dat hij in 1935 een praktijk in papendrecht begon, op de veerdam 23 om precies te zijn, en dan met name in de avonduren, want overdag was hij natuurlijk in dordt bezig, hij was hiermee de eerste tandarts in papendrecht, voorheen moest je of naar dordt, of naar je huisarts, met name dokter rietveld wist er wel raad mee, hij trok alleen zonder te verdoven.

jol heeft tot aan het begin van de oorlog praktijk gehad aan de veerdam, in de oorlogsjaren heeft deze stil gelegen, om vervolgens in 1946 weer te beginnen in papendrecht, en nu op een andere lokatie, het oude veer 16

op het oude veer heeft hij wel een naam opgebouwd, ik herinner me : de smoelensmid, de bekkentrekker, de sloper, de jojo, de slager dan dacht je dat ze pullen bedoelde die ook op het oude veer zat.

de meeste mensen zagen al lijkbleek als ze erheen moesten, of liepen te zuchten en te trillen, na eenmaal op die stoel gezeten te hebben, kwamen ze of vrolijk naar buiten, of lagen ze voor pampus op het oude veer, om dan vervolgens door gerrit punt en zijn vrouw opgeraapt te worden, zij gaf ze een bak lauwe thee, en gerrit verkocht tussendoor zo'n fles van dat spoelwater aan je, na verloop van tijd ging het wel weer, en kon je naar huis met een fles spoelwater rijker. in het ongunstigste geval lag je daar op het oude veer, en moest dokter rietveld er aan te pas komen om je weer op te lappen.

jol was een enorme charmeur, zeer zeker richting het jongere en knappere deel van het vrouwelijk geslacht, daar deed hij echt zijn best voor, als je niet op paste vulde hij gewoon het  verkeerde gaatje, als oma langskwam met nog een paar tanden in haar mond, was het : hier doe ik niets aan ze vallen er vanzelf wel uit, regelmatig had hij ook andere assistente's bij zich, er waren erbij die het verschil tussen een tandenborstel en een tube tandpasta nog niet wisten, maar ze waren er wel en erg knap ook.

jol had natuurlijk niet zo veel vrienden in papendrecht, sterker nog hij had meer vijanden, die dat dan ook lieten merken, hij parkeerde zijn auto altijd op de veerdam zo tussen de burgermeesterswoning en de kazerne, dikwijls werd die auto beschadigd, er zaten weleens krassen op, er lag weleens een spiegel af, alle 4 de banden stonden eens een keer plat. vervolgens mocht hij hem bij boerman op het erf parkeren, dat was ook al geen succes, er stonden daar de nodige bomen, waar natuurlijk vogels inkomen, die dan weleens wat laten vallen, kon hij zijn auto weer schoonmaken.

met de komst van tandarts de boer op de veerdam, en vrij kort daarna tandarts van kalken in de narcisstraat later rembrandtlaan, was er voor jol de jong steeds minder te doen, hij sloot zijn praktijk op het oude veer , om vervolgens alleen in dordrecht verder te gaan.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Hetty Schellenbach | Antwoord 13.03.2017 00.19

Nou van Kalken trok bij mij ook zonder te verdoven, eerst de verkeerde en toen pas de goeie. Jammer genoeg zat daar geen Gerrit Punt recht over.

Bert Schimmel | Antwoord 12.03.2017 17.45

Die enge verhalen over Jol de Jong heb ik als kind ook gehoord, gelukkig hadden wij tandarts Kievit en later van Kalken.

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

17.12 | 18:31

Ik ben willie de jager bij onbekent

...
14.11 | 13:30

En dan heeeeel soms mochten we een (rubberen) smurfpopje kopen. Die stonden in de boekwinkel(?) Die waren relatief duur, minder educatief dan Okki, maar suuuper

...
14.11 | 13:25

Elke paar weken als we wat gespaard hadden, gingen we naar de boekwinkel (begane grond) en kochten we een boekje van Okki. Die trip met z'n drieën op de fiets!

...
13.11 | 13:50

aard voor een Fleischmann racebaan en mijn broertje kreeg houten blokken van 'Matador'. Een magisch moment (en naam) in mijn leven: RIETVELD

...
Je vindt deze pagina leuk